Recensie Ruth

Noordhollands Dagblad – 18 april 2005
Musical Ruth

Musical “Ruth” van en door Oecumenische Tiener Theatergroep Sowieso uit Zwaag/Risdam onder regie van Sander Huisman en muzikale leiding van Tanja Gardner. Met vele medewerkers gebracht op zaterdag 16 april in de Hervormde kerk (Zwaag). Meermalen nog te zien op diverse locaties in binnen- en buitenland.
Ruth is in de bijbel eigenlijk een mooie novelle, meer nog een pastorale idylle waarin dramatiek, romantiek en vrouwenlist een belangrijke rol spelen. Er zitten echter ook thema’s in die juist in onze wereld, in onze tijd zo’n belangrijke rol spelen. Zoals economisch vluchtelingschap, integratie en discriminatie, behoud van tradities en dergelijke. “Sowieso” heeft vooral in het deel voor de pauze op deze thema’s de nadruk gelegd. Eigenlijk hebben ze het sterk naar onze tijd en problematiek getrokken.In het verhaal is het ook zo dat er twee maal sprake is van vreemdelingen problematiek. Eerst vluchten Israëlieten uit Bethlehem naar de “vreemde” stad Moab. En later gaat de Moabitische Ruth mee terug naar Bethlehem. Na de pauze was het opeens meer de romantische idylle net een opvallend mooi decor dat wel deed denken aan het lieflijke land van de Hobbits.Een groot gezelschap jongeren maakte er een boeiende, soms romantische en humoristische voorstelling van. Je kan alleen maar bewondering hebben voor de inzet en het enthousiasme en idealisme van zoveel medewerkers. Alles zelf gemaakt: de tekst, de muziek, kleding, licht en geluid en natuurlijk spel en zang. Wat vooral treft, is de puurheid en de spontaniteit van acteren, wat je bij professionals wel eens mist.Je moet ook toegeven dat minder goede onderdelen afwisselde met veel goede. Er werd wel eens lekker vals gezongen. Maar er waren ook heel mooi gezongen liederen en goede speelscènes. Ik noem het overtuigende lied “Weet je wat het is?” over het gemis van de tradities (van Paul Beentjes) het ontroerend klaaglied “We zijn ze kwijt” (van Charlotte Agema, Carine Sturris en Ilse van Langen) en het mooie slotlied van het ensemble “Elimelech leeft voort”.Er was zelfs een ontroerende bruiloftsdansOok zag men mooie rollen zoals van de vluchteling, Elimelech, heel goed gespeeld door Paul Beentjes, de ontroerende rol van de eenvoudige Naömi door Carine Sturris en niet te vergeten natuurlijk die van de sterke Ruth. De meest opvallende rol voor mij was die van de louche handelaar Demetrius, van Robin Haakma. Hij had een indrukwekkende uitstraling, deed enerzijds denken aan de zanger van ‘Money” uit Cabaret, anderzijds aan “Sportin’ Life” uit Porgyand Bess. Voor enkele rollen was een dubbele bezetting. Hopelijk zijn die doubles even goed. Sowieso kan heel goed verder met deze productie.

FRANS BRIEFFIES