Recensie Simson

Noordhollands Dagblad – 15 juni 2003

Sowieso met SimsonMusical: ‘Simson’ op tekst van Eveline Agema en Sander Huisman en muziek van Edwin, Tanja en Michiel Gardner. Gebracht door Oecumenische Tiener Theatergroep Sowieso onder regie van Eveline Agema. Gezien en gehoord op zaterdag 14 juni in de hervormde kerk (ZWAAG).

Weer flitste de associatie met de Middeleeuwen even door het hoofd. Het ontstaan van het West-Europese toneel uit de kerkdienst, uit de godsdienst. Keert die combinatie terug, juist nu de kerken in verval zijn? Op verschillende plaatsen in de regio zie je het: musical, toneel, oratorium, vaak vanuit jongerenpastoraat. Hemelsbreed in Hoogkarspel, JoP in Westwoud en Sowieso in Zwaag zijn daar voorbeelden van en er zullen nog wel meer te noemen zijn, ook in andere regio’s. Overigens is er grote verscheidenheid te constateren in de onderwerpen. Vaak wordt de actuele problematiek behandeld als het generatieconflict of de drugsverslaving waarbij de godsdienst nauwelijks een rol speelt.

Bijbelverhaal
Soms wél vermengd met godsdienst of zoals in Zwaag gewoon een bijbelverhaal in de trant van ‘Het verhaal gaat..’ in een modern jasje. Daar voelde je enige verwondering bij. Spreekt dat de moderne jeugd nog aan: het verhaal van de reus Simson en de Filistijnen, die ook weer herrineringen oproept aan de spektakelfilm ‘Samson en Delila’? Het mocht een gouden vondst genoemd worden dat het verhaal, het ‘Goede Nieuws’, deels in de vorm van een modern mediacircus werd gebracht.

De vaak overtuigende en poetische liedteksten leken de functie te hebben van de reien uit het klassieke Griekse drama, ze gaven gevoelsreactie en commentaar.De voostelling als combinatie van dans, massascènes, zang en spal was enigszins verwarrend, moeilijk om een eensluidens oordeel te geven. Het was een bonte verscheidenheid, haast een caleidoscoop van allerlei kwaliteiten. Maar ook van onvolkomenheden, van opflitsend talent en van onzekerheden, van prachtige suggestieve begeleiding waarbij dan de voordracht tekort schoot, zoals bij het sterke lied ‘Boete’.Zo hadden de journalisten een grote impact en waren heel humorisctisch, was het optreden van Simson stoer en dat van Delila heel verleidelijk, maar had men toch – met licht en geluid – meer kunnen maken van de spektakelscènes als het gevecht met het ezelskaakbeen en de vernietigende slotscène. Er waren handige oplossingen voor het decor, maar ook waren er teveel changementen die de voortgang belemmerden.Nog veel meer goede en minder goede details zouden genoemd kunnen worden. Blijft de indruk dat men dacht soms naar een kindermusical dacht te kijken en dan weer naar een volwassen musicalvoorstelling. Blijft ook de echte overtuiging dat het een prestatie genoemd mag worden dat men met zoveel inspanning van zo velen dit tot stand heeft gebracht.

FRANS BRIEFFIES